
एचआयव्ही (Human Immunodeficiency Virus) हा विषाणू असून तो शरीरातील प्रतिकारशक्ती कमी करतो. या विषाणूमुळे निर्माण होणाऱ्या अंतिम अवस्थेला एड्स (AIDS – Acquired Immunodeficiency Syndrome) म्हणतात.
भारतासारख्या देशात हा एक महत्त्वाचा सार्वजनिक आरोग्याचा प्रश्न आहे, त्यामुळे आरोग्य कार्यकर्त्यांनी याबाबत अचूक आणि अद्ययावत माहिती ठेवणे आवश्यक आहे.
एचआयव्ही संसर्ग खालील मार्गांनी पसरतो:
महत्त्वाचे म्हणजे हा संसर्ग स्पर्श, चुंबन, एकत्र जेवण, कपडे, डास चावणे यामुळे पसरत नाही.
आजच्या काळात सुरक्षित रक्तपेढ्या, एकवेळच वापरायच्या सुया आणि जागरूकता यामुळे प्रसार काही प्रमाणात नियंत्रित झाला आहे, तरीही असुरक्षित लैंगिक संबंध हा प्रमुख कारण राहिला आहे.

एचआयव्ही विषाणू शरीरातील CD4 पेशींवर (पांढऱ्या रक्तपेशींचा प्रकार) आक्रमण करतो. या पेशी प्रतिकारशक्ती टिकवून ठेवण्यासाठी महत्त्वाच्या असतात. विषाणू हळूहळू या पेशी नष्ट करतो, त्यामुळे शरीराची रोगप्रतिकारक शक्ती कमी होत जाते.
यामुळे रुग्णाला पुढील संधीसाधू संसर्ग (opportunistic infections) होऊ शकतात:
लक्षणे (Symptoms)
एचआयव्ही संसर्गानंतर सुरुवातीला अनेक वर्षे कोणतीही लक्षणे दिसू शकत नाहीत. नंतर खालील लक्षणे दिसू शकतात:
मुख्य लक्षणे
इतर लक्षणे
ही लक्षणे दिसल्यास एचआयव्हीचा संशय घ्यावा.
एचआयव्ही निदानासाठी खालील तपासण्या महत्त्वाच्या आहेत:
आजकाल जलद (rapid) चाचण्या उपलब्ध आहेत, ज्यामुळे प्राथमिक स्तरावर निदान सोपे झाले आहे.
उपचार (Treatment)
एचआयव्ही पूर्णपणे बरा करणारे औषध अजून उपलब्ध नाही, परंतु Antiretroviral Therapy (ART) मुळे रुग्ण दीर्घकाळ निरोगी आयुष्य जगू शकतो.
उपचारामुळे:
एचआयव्ही व्यवस्थापनात समुपदेशन अत्यंत महत्त्वाचे आहे:
प्रतिबंध (Prevention)
एचआयव्ही प्रतिबंधासाठी मुख्य उपाय:
नवीन उपाय
माता ते बालक संसर्ग (MTCT)
गर्भवती स्त्रीला HIV असल्यास योग्य ART उपचाराने बाळाला संसर्ग होण्याचा धोका खूप कमी करता येतो (95 % यश मिळते).
HIV आणि क्षयरोग (TB)
एचआयव्ही रुग्णांमध्ये क्षयरोग होण्याचा धोका जास्त असतो.
म्हणून:
रुग्णसेवा करताना घ्यायची काळजी
युनिव्हर्सल प्रिकॉशन्स म्हणजे सर्व रुग्णांना संभाव्य संसर्गजन्य समजून आरोग्यसेवकांनी घेायची मूलभूत प्रतिबंधक काळजी. याचा उद्देश HIV, Hepatitis B, Hepatitis C यांसारख्या रक्तातून पसरणाऱ्या संसर्गांपासून संरक्षण करणे हा आहे.
मुख्य उपायांमध्ये हात स्वच्छता अत्यंत महत्त्वाची आहे—रुग्णाला स्पर्श करण्यापूर्वी व नंतर साबणाने किंवा अल्कोहोल-आधारित सॅनिटायझरने हात धुणे. रक्त, शरीरातील द्रव, जखमा किंवा श्लेष्मल त्वचा हाताळताना हातमोजे (gloves) वापरणे आवश्यक आहे. गरजेनुसार मास्क, गॉगल्स/फेस शिल्ड आणि अॅप्रन वापरावे.
पादत्राणे (Footwear): संसर्ग टाळण्यासाठी बंद, मजबूत आणि घसरत नसलेली पादत्राणे वापरणे आवश्यक आहे. यामुळे रक्त/द्रव सांडणे, धारदार वस्तू (सुई/काच) यांमुळे होणारी जखम व संसर्गाचा धोका कमी होतो. उघडी चप्पल/स्लीपर टाळावीत.
सुई, ब्लेड यांसारख्या धारदार वस्तू वापरल्यानंतर त्यांना सुरक्षित पद्धतीने शार्प्स कंटेनरमध्ये टाकावे; सुई परत कव्हर करू नये. रक्त किंवा द्रव सांडल्यास योग्य निर्जंतुकीकरण द्रव्याने स्वच्छ करावे. वापरलेली साधने निर्जंतुक करणे आणि कचरा व्यवस्थापन नियमांनुसार करणे गरजेचे आहे.
आरोग्यसेवकांनी लसीकरण (विशेषतः Hepatitis B) पूर्ण ठेवावे आणि अपघाती सुई टोचल्यास त्वरित अहवाल देऊन आवश्यक उपचार घ्यावेत. या उपायांनी रुग्ण व आरोग्यसेवक दोघांचेही संरक्षण होते.
एचआयव्ही हा गंभीर पण नियंत्रित करता येणारा आजार आहे. योग्य वेळी निदान, नियमित ART उपचार, आणि प्रभावी समुपदेशन यामुळे रुग्ण दीर्घकाळ चांगले जीवन जगू शकतो.
आरोग्य कार्यकर्त्यांनी –
हे कार्य प्रभावीपणे केल्यास एचआयव्हीचा प्रसार मोठ्या प्रमाणात कमी करता येऊ शकतो.