Beta version 1.0
अप्राकृतिक लैंगिक गुन्हे (Unnatural Sexual Crimes) म्हणजे समाजमान्य किंवा नैसर्गिक लैंगिक संबंधांच्या विरुद्ध, हिंसक, संमतीविरहित किंवा कायद्याने प्रतिबंधित लैंगिक कृत्ये होय. न्यायवैद्यकीय आणि कायदेशीर दृष्टिकोनातून अशा गुन्ह्यांमध्ये पीडितेची संमती, वय, हिंसा आणि शोषण यांना महत्त्व दिले जाते.
पूर्वी भारतीय दंड संहिता (IPC) कलम 377 अंतर्गत ‘unnatural offences’ नमूद होते. सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयानंतर प्रौढ व्यक्तींमधील परस्पर संमतीने होणारे समलैंगिक संबंध गुन्हा राहिलेले नाहीत. तथापि संमतीशिवाय, अल्पवयीनांबरोबर किंवा प्राण्यांबरोबर केलेली लैंगिक कृत्ये आजही दंडनीय आहेत. अप्राकृतिक लैंगिक गुन्ह्यांमध्ये पुढील प्रकारांचा समावेश होऊ शकतो :
न्यायवैद्यकीय तपासणीमध्ये गुदप्रदेश, तोंड, जननेंद्रियांची तपासणी, जखमा, semen stains, swabs आणि DNA profiling महत्त्वाचे असतात. Sexual Crime Examination Kit चा वापर करून पुरावे गोळा केले जातात.
सामाजिक व वैद्यकीय संदर्भात ‘हिजडा’ आणि ‘जनाना’ हे शब्द वेगळ्या अर्थाने वापरले जातात :
हिजडा किंवा तृतीयपंथीय असणे हे स्वतःमध्ये गुन्हा किंवा लैंगिक विकृती मानले जात नाही. भारतीय कायद्यानुसार तृतीयपंथीय व्यक्तींना समान हक्क आणि कायदेशीर संरक्षण मिळते.
तथापि कायद्यानुसार संमतीशिवाय, हिंसक किंवा अल्पवयीनांशी संबंधित लैंगिक कृतींवर कठोर शिक्षा होऊ शकते. पीडितेला वैद्यकीय उपचार, मानसिक आधार आणि कायदेशीर संरक्षण देणे अत्यंत आवश्यक असते.
लेस्बियनिझम (Lesbianism) म्हणजे स्त्रीला दुसऱ्या स्त्रीबद्दल भावनिक, प्रेमात्मक किंवा लैंगिक आकर्षण वाटणे होय. ही लैंगिक प्रवृत्ती (sexual orientation) आहे आणि ती मानसिक आजार, लैंगिक विकृती किंवा गुन्हा मानली जात नाही. समाजात स्त्री-स्त्री संबंधांना lesbian relationship असे म्हटले जाते. अशा व्यक्तींमध्ये परस्पर प्रेम, भावनिक जिव्हाळा आणि संमतीने लैंगिक संबंध असू शकतात. आधुनिक मानसशास्त्र आणि वैद्यकीय विज्ञानानुसार lesbianism ही मानवी लैंगिकतेची नैसर्गिक विविधतेचा एक छटा मानली जाते.
भारतात सर्वोच्च न्यायालयाच्या निर्णयानंतर प्रौढ व्यक्तींमधील परस्पर संमतीने असलेले समलिंगी संबंध गुन्हा राहिलेले नाहीत. त्यामुळे दोन प्रौढ स्त्रियांचे संमतीने असलेले संबंध कायद्याने दंडनीय नाहीत. तथापि जबरदस्ती, अल्पवयीन व्यक्तींचा सहभाग, लैंगिक छळ किंवा हिंसा असल्यास संबंधित कायदे लागू होतात.
न्यायवैद्यकीय दृष्टिकोनातून lesbianism हे स्वतःमध्ये गुन्हेगारी किंवा वैद्यकीय विकार मानले जात नाही. कोणत्याही व्यक्तीच्या लैंगिक ओळखीचा आदर राखणे आणि भेदभाव टाळणे महत्त्वाचे आहे. मानसिक ताण, सामाजिक दबाव किंवा कौटुंबिक संघर्ष असल्यास समुपदेशन आणि सामाजिक आधार उपयुक्त ठरू शकतो.